Rachel en Joepie

We woonden in Leens en daar heb je 1x per jaar een grote jaarmarkt. Destijds ook markt met allerlei dieren. Dus wij ’s morgens met onze drie kinderen lekker gezellig struinen over de markt. Totdat wij bij de dierenafdeling langs kwamen….

“Och, wat een schatje….!” zo moet het ongeveer geklonken hebben. Niet alleen waren de drie kids helemaal in hun nopjes, maar om de waarheid toch boven tafel te krijgen, pa en ma ook best wel 😉

Wij hadden net toestemming gekregen om een flink stuk grond naast ons huis van de Gemeente Leens te mogen beheren. Dus daar konden, dachten wij, dat beestje lekker z’n gang gaan en z’n buikje vol eten met heerlijk vers gras. Enne, pa zou het vast wel wat werk schelen, hoefde hij immers niet meer gras te maaien…

Op de foto staat onze dochter Rachel met Joepie, de naam die het beest gekregen had. Je ziet dat de tuin nog flink in de aanleg fase zit, we woonden er nog niet zo heel lang.

Rachel was weg van het beest, dat natuurlijk ’s avonds en ’s nachts niet buiten kon blijven staan. Dus een grote betonmix emmer gekocht, zodat hij daar z’n behoefte wel in kon doen. Voorzien van lekker stroo om het op te vangen allemaal. Maar het verliep heel anders, de bak bleef mooi schoon en daar sliep Joepie lekker gezellig in, maar z’n behoeften die deed ‘meneer’ keurig over de rand, zodat pa en ma ’s ochtends een leuk ander klusje erbij hadden: opruimen!

Ik zeg het al, het was een ‘meneer’, dus dat begon je op een bepaald moment ook daadwerkelijk te ruiken!

Ach we hebben best nog wat andere avonturen met Joepie meegemaakt, maar daarover vertellen wij het liefst in persoonlijk contact. “Als je begrijpt wat ik bedoel” zei Olie B. Bommel toch altijd?